Zilveren Krommer voor theatertechnicus Frank de Mönnink

“De Zilveren Krommer is een landelijke onderscheiding waarvoor iedere technicus uit de theaterwereld met zoveel dienstjaren in principe in aanmerking komt. Ik zeg heel nadrukkelijk in principe, want het is zeker geen automatisme dat de Krommer wordt toegekend. De aanvraag wordt door iemand uit je werkomgeving ingediend bij de organisatie van Schouwburg- en Concertdirecties en deze aanvraag moet door minstens drie collega’s of leidinggevenden worden ondersteund. Ik wist dat ‘men’ hier mee bezig was, maar ik sta hier toch met een wat onwennig gevoel. Ik heb niet toevallig voor een carrière achter de schermen gekozen”, zei Frank nadat hij vele handen had geschud. Die behoorden voor een groot deel toe aan (oud)collega’s, maar ook diverse vertegenwoordigers van de amateurpodiumwereld hadden de moeite genomen om naar De Kring te komen. Alsof hij het al niet moeilijk genoeg had met al deze aandacht, moest Frank ook nog twee speeches ‘ondergaan’. Hij werd eerst toegesproken door zijn voormalige chef Wim Dantse en aansluitend door zijn huidige leidinggevende Joop van Buitenen. De laatste had voorgerekend dat hij bij leven en welzijn van beide betrokkenen nog vijf jaar en drie dagen zijn chef zou zijn. Voorts prees Van Buitenen de wijze waarop Frank zijn werk door de jaren heen heeft verricht. “Je stond altijd klaar en geen moeite was jou teveel. Ik kijk met veel plezier uit naar onze verdere samenwerking”. De Krommer is een wezenlijk onderdeel binnen de theatertechniek. Het fungeert als een scharnier en is nodig om verbindingen te maken tussen decorstukken. Als de krommer niet goed is aangebracht kan het behoorlijk fout gaan tijdens de voorstelling. “Omdat Frank gedurende die 25 jaar altijd een scharnier is geweest tussen het publiek en de artiesten is deze onderscheiding een gepast eerbetoon”, oordeelde Van Buitenen nog. Voordat De Kring van zijn technisch vernuft gebruik kon maken, was Frank gedurende een korte periode verbonden aan ’t Steigertheater in Nijmegen. “Vroeger was het werk een stuk fysieker. Daar staat tegenover dat er nu veel meer techniek achter een voorstelling schuilgaat. Vooral bij grote musicalproducties moeten we daardoor steeds meer gespitst zijn op een juist verloop van de voorstelling”.

De dagindeling is volgens Frank echter niet wezenlijk veranderd. “In de ochtenduren bespreken we met de vooruit gereisde technici van de productie alle details. De meeste van die jongens zijn hier al vaak geweest, dus we weten precies wat we aan elkaar hebben”. Foto: Frans Witteveen