Kijk ook in het fotoalbum Gleuf, Hoop en Liefde!
Burgemeester Niederer had vorig jaar een briljant idee: de invoering van de Roosenspeld voor burgers die zich in positieve zin hebben onderscheiden. Zijn vervolgactie was echter van een heel wat minder gehalte. Door het kleinood automatisch toe te kennen aan alle gemeenteraadsleden en de leden van het dagelijks bestuur haalde Niederer zijn eigen vondst keihard onderuit. Door toedoen van de RK Spaarkasvereniging Gleuf, Hoop en Liefde kreeg de Roosenspeld via een aantal trefzekere sfeerverslagen zondagmiddag in een overvolle achterzaal van Hotel Merks (waarschijnlijk) de genadeklap. Als opvolger van ‘Burgemeester De Marijnen’ (een fraaie rol van Harry Sturm gedurende twintig jaar) werd burgemeester Niede…..(de goede smaak verbiedt het de pseudo-naam volledig te vermelden, JP) gepresenteerd. De vaderlijke wijze waarop oud-directeur Ad Verrest van BNDeStem deze rol invulde maakte duidelijk dat in hem een potentiële burgervader verloren is gegaan.
Burgemeester Niede… maakte geheel in lijn van zijn bron van inspiratie een inspectietocht langs de Roosendaalse kroegen. Als dank voor de horecabonnetjes die hem recht gaven op twee keer het gebruik van de diensten van een zekere Annie beloonde Niede…. De uitbater met een Roosenspeld. Hij strooide daar bij zijn verdere bezoeken zo kwistig mee rond dat niemand er nog prijs op stelde.
Omdat niemand de functie van centrale spreekstalmeester dit jaar ambieerde, nam de grote roerganger Wilbert van Woerden deze taak zelf maar voor zijn rekening. Tot zijn grote verdriet had hij wederom de droeve taak te melden dat de stichting Carnaval voor de 37e keer op rij geen gebruik heeft gemaakt van de uitnodiging om deze presentatiebijeenkomst als speciale gast bij te wonen. De stichting meende daar deze keer een wel erg goede reden voor te hebben. ‘De wijze waarop de leden van De Spaarkas verzet hebben gepleegd tegen het nieuwe Stadskantoor is in onze ogen ontoelaatbaar. Zoals u ongetwijfeld weet, heeft een goede trekker de ruimte nodig, zoals een bekend priester ons reeds in de jaren vijftig heeft geleerd. Daar komt bij dat uw humor nog steeds de onze niet is’. Van Woerden is uiteraard de beroerdste niet en dankzij een uiterst krachtig pleidooi heeft hij de rest van het RK Spaarkasbestuur ervan weten te overtuigen een gebaar richting voorzitter Ad Vos te maken. ‘Vroeger gingen de stichting Carnaval en de RK Spaarkas vechtend over straat. Door zich een paar jaar geleden in het hol van de leeuw te wagen en op dit podium verzoenende woorden te spreken toonde hij zich een waardige volger van Gandhi. Wij zijn daarop tot de conclusie gekomen dat Ad letterlijk om op te vreten is, derhalve hebben we hem een reisje naar Oss aangeboden waar hij op onze kosten een varkenskuurtje heeft ondergaan. Het lichaam van Ad Vos is wat ons betreft nu net zo heilig als dat van Jezus Christus’ . Traditioneel liet de RK Spaarkas een vervolgverhaal als rode draad door de bijeenkomst lopen. ‘Maigret en het lijk in ’t Zwaaigat’ vertelde het verhaal van de mysterieuze moord op raadslid Ton Schijvenaars. Dankzij het noestere speurwerk van Maigret van Woerden kon collega-raadslid, Kaaiman en 39e Gouden Bolhoeddrager John Hertogh als dader worden ontmaskerd. Doodordinaire jaloezie lag ten grondslag aan de moord. ‘Hij stelt in de gemeenteraad altijd net even wat eerder de vragen die ik zelf had willen stellen. Dat kon ik op een gegeven moment echt niet meer verkroppen’, voerde de gevallen politicus als reden voor zijn wanhoopsdaad aan. Zoals te verwachten viel moest de politieke dynastie van de familie Adriaansen het weer zwaar ontgelden. Burgemeester Niede… reikte het eerste kinderlintje uit aan wethouder Steven Adriaansen. Zijn moeder Trinette wordt sinds het overlijden van Jan Min dankzij een riante uitkering van de gemeente Roosendaal door de Spaarkas als rijkste inwoonster van Roosendaal beschouwd. ‘En dat allemaal onder het motto ‘Een miljoen zonder er ook maar iets voor te hoeven doen’, merkte Van Woerden met het nodige sarcasme op.
In het cultuurprogramma Spotlight van Radio Stad FM was op zondag 12 februari al uitgelekt dat Wilbert van Woerden liefdevolle gevoelens voor oud-wethouder Wil Vissers had opgevat. Dat werd niet alleen onderstreept, Van Woerden presenteerde Vissers zelfs als zijn nieuwe bruid. ‘De grootste verdienste van Vissers was dat ze snel was opgehoepeld, om daarna haar reputatie als wethouder van graaicultuur te bevestigen’, zo werd door de commentaarstem van Marion Cormaux met vlijmscherpe intonatie onderstreept. De liefde van Van Woerden was echter sterk genoeg om dat ‘minpuntje’ van zich af te laten glijden, de bekentenis van zijn kersverse echtgenote dat ze werkelijk helemaal niets kan, deed daar helemaal niets aan af.
De innige band tussen Roosendaal en de nieuwe wereldmacht China was de actualiteitenwatchers van de RK Spaarkas uiteraard ook niet ontgaan. Zo lieten ze heimelijk gemaakte beelden zien van de ontvangst van een Chinese delegatie in restaurant De Postkoets aan de Markt. De Chinezen prezen de nulkind politiek die Roosendaal dankzij het wegvallen van de kraamafdeling in het ziekenhuis in de toekomst gaat voeren. Ook waren zij bijzonder te spreken over de wijze waarop ‘Loosendaal de Euloclisis’ heeft aangepakt. De inwendige Chinese mens werd heel toepasselijk versterkt met ‘Loosendaalse Lijst’. Harry Sturm kon het toch niet laten om burgemeester De Marijnen nog een keer zijn opwachting te laten maken. Op inspectietocht in het naar hem vernoemde park liet hij trots zien hoe hij hoogstpersoonlijk drie ex GroenLinks-wethouders aan het werk had gezet. Kabouter Plop oftewel Jan Peeters mocht de grasvelden inzaaien. Peter Uytdehage was logischerwijze belast met het onderhoud van de hagen in het park en Wil Vissers hield toezicht op de kwaliteit van de vijvers. Wilbert van Woerden kreeg bij zijn presentatie enige nauwelijks noemenswaardige hulp van de Siamese tweeling Jan en Kees de Jager.

























