De dalende zon zorgt ervoor dat de Tullepetoan vanaf zijn sokkel een lange schaduw over de Markt werpt. Zijn schaduw wijst richting raadhuis, waar ‘het’ staat te gebeuren: De Roosendaalse balkonscène.
Gewapend met camera en trap overleggen de fotografen hoe het onderwerp aan te pakken. Het zal niet makkelijk zijn. Immers, achter het silhouet van de Tullepoan zakt de zon steeds lager, direct sterk licht op de gevel van het oude Raadhuis werpend…
De zorg voor de ongelukkige situatie wordt even later bewaarheid, als de burgemeester met zijn maten bovenaan de trappen met dichtgeknepen ogen moeten lachen naar het vogeltje. De zon die recht in hun gezichten schijnt lacht vrolijk terug.
Dit wordt niks, bedenk ik me en draai me om naar de verzamelde Roosendaalse pers achter me. Ze doen hun uiterste best er iets van te maken.
Daarom een eerbetoon aan hen: links Jos Hack, ijverig pennend voor BN/DeStem. Dan Marjolein Coppens, persvoorlichter. Zij probeert als parmantige Klaar-Over de heren op het balkon boven haar netjes op een rijtje te krijgen. Dat ze daardoor de fotografe achter haar een beetje in de weg staat is bijzaak. Als fotograaf moet je immers nooit achter Marjolein gaan staan.
Dan Robert Mangold wiebelend op zijn trap. Hij legt namens het Fotoburo voor BN/DeStem het gebeuren vast. Rechts doet Gert-Jan van Linschoten zijn werk voor Roosendaal in Beeld en Roosendaal 24. Bij hem ben je altijd zeker van een goede plaat.
Het moment zal maar even duren. Iets later trekt het college zich terug in het raadhuis, en de pers gaat zijns weegs. Naar huis, een volgende klus of een van de uitnodigende terrassen op de Markt.
Zij hebben hun best gedaan…

























